KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2020/1507 E., 2020/2742 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Haziran 2020
- Mahkemesi
- Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi
- Dava türü
- Karşılıklı Boşanma
Karar Metni
316 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, maddi ve manevi tazminat ile yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Davacı-karşı davalı erkeğin, kadının davasının kabulü ve yoksulluk nafakası yönünden istinaf başvurusu bulunmaması nedeniyle bu yönlerden karar kesinleştiğinden, temyiz dilekçesinin bu yönlerden reddine karar vermek gerekmiştir.
2-İlk derece mahkemesince, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda taraflar eşit kusurlu bulunarak tarafların boşanma davalarının kabulüne karar verilmiş, karara karşı davalı-karşı davacı kadın tarafından erkeğin boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi ve reddedilen tazminat talepleri yönünden istinaf isteğinde bulunulmuştur.
Bölge adliye mahkemesince, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkek ağır, kadın az kusurlu bulunarak, erkeğin boşanma davasının ilk derece mahkemesince kabulünün doğru olduğu belirtildiği halde "Erkeğin konusuz kalan boşanma davası hakkında karar verilmesine yer olmadığına" şeklinde hüküm kurulması doğru değil ise de; bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, bölge adliye mahkemesi kararının hüküm kısmının bu şekilde düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.
(HMK m. 370/2)
3- Davacı-karşı davalı erkeğin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı erkeğin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2020/1507, K. 2020/2742, 9 Haziran 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama