Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2020/1883 K.2020/2557

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Boşanma davası 19.09.2012 tarihinde açılmış ve mahkemenin verdiği 22.11.2012 tarihli karar ile tarafların Türk Medeni Kanunu'nun 166/3. maddesi uyarınca anlaşmalı boşanmalarına karar verilmiştir. Davacı kadın kararı yedi yıl sonra tebliğe çıkarmış ve davalı erkek süresi içerisinde temyiz başvurusunda bulunmuştur. Taraflar temyiz ve temyize cevap dilekçelerinde, anlaşmalı boşanma hükmüne karşın, mahkeme kararından sonra bir araya gelerek evlilik birliğini sürdürdüklerini ifade etmişlerdir.

Kararın yedi yıl gibi bir süre geçtikten sonra tebliğe çıkarılması, Türk Medeni Kanunu'nun 2. maddesinde yer alan dürüstlük kuralına aykırıdır ve "Hakkın kötüye kullanılması" niteliğindedir. Türk Medeni Kanunu'nun 2/2. maddesinde belirtildiği gibi bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz. Gerçekleşen bu durum karşısında, boşanma iradesinin samimi olmadığı anlaşıldığından, davanın reddine karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.