Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2020/1949 K.2020/3156

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından tazminatların miktarı ile lehine hükmedilmeyen vekalet ücreti yönünden; davalı tarafından ise tazminatların miktarı ile lehine hükmedilmeyen vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava münhasıran evliliğin boşanma sebebiyle sona ermesinden sonra açılan maddi ve manevi tazminat (TMK m. 174/l-2) talebine ilişkindir.

Mahkemece 25.02.2016 tarihli ilk kararda davacı yararına 5.000,00 TL maddi tazminat ve 5.000,00 TL manevi tazminata, yine kabul edilen ve reddedilen tazminatlar üzerinden davacı ve davalıya ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmiş, Dairemizin 26.11.2018 tarihli ilamı ile davacı lehine hükmedilen maddi ve manevi tazminatın az olduğundan bahisle hüküm bozulmuş, mahkemece bozmaya uyulmuştur.

Bozulmasına karar verilen hususlar yönünden yeniden yapılan yargılama sonucunda davacı erkek lehine 8.000,00 TL maddi tazminat ve 10.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiş ancak vekalet ücretlerine yönelik hüküm kurulmamıştır.

İlk hükümde mahkemece davanın kısmen kabulü ve kısmen reddine dair kararı maddi ve manevi tazminatın az olduğundan bahisle bozulmuş olduğundan vekalet ücretine yönelik hüküm kesinleşmemiş olup, mahkemece bozma sonrası verilen kararda davanın kısmen kabulü ve kısmen reddi nedeniyle her iki taraf yararına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hesaplanacak vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, bu hususta hüküm kurulmamış olması doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir..