Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2020/2011 K.2020/3243

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı erkek tarafından, kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, maddi ve manevi tazminat yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise maddi tazminat miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı-karşı davalı erkeğin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı erkeğin temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-karşı davacı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Taraflar arasında karşılıklı görülen boşanma davasında yapılan yargılama sonucunda ilk derece mahkemesince; tarafların davalarının kabulü ile boşanmalarına, kadının davasında boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğunun tespitine, kadın yararına 250.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiştir. Hükmün erkek tarafından istinaf edilmesi üzerine bölge adliye mahkemesince kadın yararına 100.000,00 TL maddi tazminata, diğer yönlerden istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında ilk derece mahkemesince davalı-karşı davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat miktarında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. O halde, bölge adliye mahkemesince davacı-karşı davalı erkeğin maddi tazminat miktarına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.