Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2020/2015 K.2020/3258

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, maddi tazminat miktarı ve aile konutu şerhi davasının reddi yönünden; davalı-davacı erkek tarafından ise kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen maddi ve manevi tazminat ile tedbir ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı erkeğin tüm, davacı-davalı kadının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Taraflar arasında karşılıklı görülen boşanma davasında yapılan yargılama sonucunda ilk derece mahkemesince; erkeğin davasının reddine, kadının davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğunun tespitine, kadın yararına 250.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiştir. Hükmün erkek tarafından tüm yönlerden istinaf edilmesi üzerine bölge adliye mahkemesince erkeğin davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda kadının erkeğe hakaretinin sabit olması nedeniyle erkeğin ağır, kadının az kusurlu olduğunun tespitine, kadın yararına 150.000,00 TL maddi tazminata, diğer yönlerden istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında ilk derece mahkemesince davacı-davalı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat miktarında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. O halde, bölge adliye mahkemesince davalı-davacı erkeğin maddi tazminat miktarına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.