Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2020/2032 K.2020/2500

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 14/01/2020 gün ve 2019/8345-2020/135 sayılı ilamıyla ilgili davalı-karşı davacı erkek tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2014 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

1- Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre, davalı-karşı davacı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan karar düzeltme itirazları yersizdir.

2-Dairemizin 14/01/2020 tarihli ilamında, davalı-karşı davacı erkeğin temyiz taleplerinin kusur belirlemesi ve velayete yönelik olduğu şeklinde sınırlama yapılarak, hükmün onanmasına karar verilmiş ise de; davalı-karşı davacının temyiz süresi içerisinde aynı gün iki temyiz dilekçesi verdiği ve ikinci dilekçesinde vekalet ücretine ilişkin de temyiz itirazlarının bulunduğu, ancak ilk inceleme sırasında bu hususun gözden kaçtığı, vekalet ücreti yönünden hükmün incelenmediği anlaşılmakla, karar düzeltme isteğinin bu yönden kısmen kabulüne karar verilmesi gerekmiştir.

Davalı-karşı davacı erkeğin; vekalet ücreti ile ilgili temyiz itirazlarının incelenmesi sonucunda;

Vekalet ücreti yönünden usul ve kanuna aykırılık görülmediğinden hükmün bu yönden de onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

3-Davalı-karşı davacının velayete yönelik karar düzeltme talebinin incelenmesine gelince;

Mahkemece ortak çocukların velayeti davacı-karşı davalı anneye verilmiş, davalı-karşı davacı erkek velayet yönünden de kararı temyiz etmiş, Dairemizin 14/01/2020 tarih, 2019/8345 esas ve 2020/135 karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiştir. Velayet düzenlemesi yapılırken; göz önünde tutulması gereken temel ilke, çocuğun "Üstün yararı" (BM Çocuk Haklarına Dair Sözleşme m.3; Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesi m.1; TMK m.339/1, 343/1,346/1; Çocuk Koruma Kanunu m.4/b)'dir.

Çocuğun yararı ise; çocuğun bedensel, fikri ve ahlaki bakımdan en iyi şekilde gelişebilmesi ve böyle bir gelişmenin gerçekleştirilmesi için, çocuğa sosyal, ekonomik ve kültürel koşulların sağlanmış olmasıdır. Tüm dosya kapsamından; velayete ilişkin bilirkişi raporunda ortak çocuklardan Gamze'nin babayı tercih ettiği, duruşmada ise anneyi tercih ettiği, bu nedenle ortak çocuk Gamze'nin beyanları arasında çelişki olduğu anlaşılmaktadır.

O halde ortak çocuklardan Gamze ve idrak çağındaki Sude açısından da aradan geçen süre dikkate alındığında her iki çocuğun anne ve baba yanındaki barınma ve yaşama koşullarını da değerlendirir içerikte yeniden sosyal inceleme raporu alınarak ve tüm deliller birlikte değerlendirilip, ebeveynlerden hangisi yanında kalmalarının çocukların üstün yararlarına bir başka deyişle menfaatlerine olacağı tespit edilip, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile velayet yönünden yazılı şekilde karar verilmesi isabetli bulunmamıştır.

Ne var ki bu husus ilk inceleme sırasında gözden kaçırıldığından davalı-karşı davacının karar düzeltme isteğinin kısmen kabulüne Dairemizin 14/01/2020 tarih, 2019/8345 esas ve 2020/135 karar sayılı onama kararının velayet yönünden de kaldırılmasına mahkeme kararının yukarıda gösterilen sebeple bozulmasına karar vermek gerekmiştir.