Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2020/2052 K.2020/3068

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kadın tarafından evlilik birliğinin temelinden sarsılması (TMK m. 166/1) hukuki sebebine dayalı açılan boşanma davasının yapılan yargılaması sonucunda, davacı kadının verilen kesin sürede tanıklarını bildirmediği, bu nedenle tanıklarının dinlenmediği ve davasını ispatlayamadığı gerekçesiyle ilk derece mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün davacı kadın tarafından istinaf edilmesi üzerine bölge adliye mahkemesince istinaf itirazının esastan reddine karar verilmiştir. Dosya üzerinde yapılan incelemede; davacı kadının dava dilekçesinde tanık deliline dayandığı, ön inceleme duruşmasında ise taraflara Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 140. maddesi gereğince sadece delillerini bildirmeleri için kesin süre verildiği, ancak tanık listesini sunmak üzere usulüne uygun şekilde süre verilmediği anlaşılmaktadır.

Davacı kadın 23.03.2017 tarihli dilekçesi ile tanık listesini dosyaya sunmuştur. O halde, davacı kadın tanıklarının dinlenmesi gerekirken usule uygun verilmeyen ara kararından bahisle davacı tanıklarının dinlenmemesi usule ve kanuna aykırıdır. Mahkemece, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 240 ve devamı maddeleri uyarınca davacının bildirdiği tanıkların dinlenip, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucu uyarınca karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.