Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2020/2416 K.2020/3510

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, tazminatların ve nafakaların miktarı yönünden; davalı erkek tarafından ise boşanmanın hukuki sebebi, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin tüm, davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-İlk derece mahkemesince, davacı kadın yararına 150.000,00 TL maddi, 150.000,00 TL manevi tazminat (TMK m. 174/1-2) ödenmesine ilişkin karara karşı, davalı erkek tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

İlk derece mahkemesince davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminatların miktarı, tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaate göre, Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alındığında uygun miktarda olduğu halde, bölge adliye mahkemesince bu hususlar gözetilmeksizin, erkeğin maddi ve manevi tazminatlar (TMK m. 174/1-2 ) yönünden istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.