Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2020/2548 K.2020/4137

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Asıl dava, çocukla kişisel ilişki kurulması, karşı dava ise kişisel ilişkinin kaldırılmasına ilişkin olup, mahkemece asıl davanın kısmen kabulü ile karşı davanın reddine, ortak çocuk Defne ile babası arasında yatılı kalmayacak şekilde kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir. Dosya incelendiğinde, dosya arasında bulunan 18.01.2018 tarihli pedagog ve 25.06.2018 tarihli psikolog raporlarında, yatılı kişisel ilişki kurulmasının uygun olduğu bildirilmiştir.

Ayrıca, ortak çocuğun Bursa’da, babanın ise Ankara’da yaşadığı gözetildiğinde özellikle ara tatilleri ve yaz tatillerinde düzenlenen kişisel ilişkinin kurulması ve gece saat 22:00’de kişisel ilişkinin sona ermesi şeklindeki kişisel ilişki düzenlemesi, tarafların ve ortak çocuğun ihtiyaçlarını karşılamaktan uzaktır.

TMK’nın 182/2 gereğince; velâyetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin çocuk ile kişisel ilişkisinin düzenlenmesinde, çocuğun özellikle sağlık, eğitim ve ahlâk bakımından yararları esas tutulur. Anılan düzenleme gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş kararın bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.