Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2020/2907 K.2020/4574

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından kendi davasının reddi, kadının davasının kabulü, ziynet alacağının kabulü ve tefrikine karar verilen mal rejiminin tasfiyesi davasında kendi lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı-karşı davacı erkeğin ziynet alacağına yönelik temyiz dilekçesinin incelenmesinde;

Hükme esas ziynet alacağı davasına yönelik talep edilen bedel karar tarihi itibariyle temyiz edilebilirlik sınırının altında kaldığından bölge adliye mahkemesi kararı 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun madde 362/1-a bendine göre kesin niteliktedir. Açıklanan sebeple davalı-karşı davacı erkeğin bu yöne ilişkin temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.

2- Davalı-karşı davacı erkeğin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle tefrikine karar verilen mal rejiminin tasfiyesine yönelik dava ile ilgili olarak asıl hükümle karar verileceğinden vekalet ücretine hükmedilmemesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.