Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2020/3134 K.2020/4392

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı erkek tarafından, davalı kadın aleyhine açılan boşanma davasının yapılan yargılaması neticesince, Ünye 2. Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesinin 09/05/2017 tarihli ve 2016/373 esas, 2017/190 sayılı kararı ile erkeğin davasının Türk Medeni Kanunu’nun tarafların eşit kusurlu bulunması nedeniyle 166/1. maddesi uyarınca kabulü ile tarafların boşanmalarına, davalı kadın lehine aylık 450 TL tedbir, 450 TL yoksulluk nafakasına, kadının tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir. Anılan hüküm davalı kadın tarafından istinaf edilmiş, davacı erkek tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmamıştır.

Şu halde ilk kararla tarafların eşit kusurlu bulunarak kadın yararına hüküm altına alınan yoksulluk nafakası, davacı erkek tarafından istinaf edilmemesi nedeniyle, kusur ve yoksulluk nafakası yönünden davalı kadın yararına usuli kazanılmış hak oluşmuştur. Usuli kazanılmış hakka aykırı şekilde davalı kadının tam kusurlu bulunması ile, kadının yoksulluk nafakası talebi hakkında da karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.