Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2020/3205 K.2020/5446

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatların miktarı, tedbir ve yoksulluk nafakasının reddi yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi ve tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, erkeğin kusurunun daha ağır olduğu kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden; tarafların evlendikten sonra Almanya'da yaşadıkları, kadının 2018 yılı Ramazan ayında Türkiye'ye döndüğü ve bir kaç ay sonra erkeğin de Türkiye'ye geldiği,

tarafların birlikte tatile gittikleri, evlilik birliğinin devam ettiği, bu nedenle kadına yüklenen "aşırı kıskanç davrandığı" kusuru ile erkeğe yüklenen "eski eşi konusunda güvensizlik yarattı, makul sürede Türkiye'ye dönmedi" kusurunun affedildiği yahut hoşgörü ile karşılandığının kabulünün gerektiği, ayrıca erkeğe yüklenen "çocukları ile eşi arasında uyumu sağlayamadığı" yönündeki kusur belirlemesinin de, kadının evlilik birliğinin başından beri erkeğe, çocuklara ve çocukların annesine yönelik süregelen ağır hakaretleri karşısında hatalı olduğu değerlendirilmekle,

tarafların mahkemece belirlenen ve gerçekleşen kusurlu davranışları dikkate alındığında, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Bu husus gözetilmeden yanılgılı değerlendirme sonucu davalı-karşı davacı erkeğin ağır kusurlu kabulü doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

3-Yukarıda 2. bentte belirtildiği üzere boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda taraflar eşit kusurlu olup, davacı-karşı davalı kadın yararına TMK 174/1. ve TMK 174/2. madde koşulları oluşmamıştır. Bu husus gözetilmeden yanılgılı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı-karşı davalı kadın yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.