Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2020/362 K.2020/1193

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Boşanma davası 25.08.2014 tarihinde açılmış, mahkemece 13.10.2014 tarihinde tarafların Türk Medeni Kanunu'nun 166/3. maddesi uyarınca anlaşmalı boşanmasına karar verilmiştir. Davacı erkek kararı beş yıl sonra tebliğe çıkarmış, davalı kadın kararı süresi içerisinde temyiz etmiştir.

Tarafların anlaşmalı boşanma taleplerine ve bu yönde hüküm almalarına rağmen, hukuki ve fiili bir engel olmadığı halde, anlaşmalı boşanmaya ilişkin mahkeme kararından sonra tarafların bir araya gelerek evlilik birliği devam ettirdikleri, 2016 yılında Ayaz isimli ortak çocuklarının doğduğu, davacı erkeğin gerekçeli kararın beş yıl sonra davalıya tebliğini istemesinin Türk Medeni Kanunu'nun 2. maddesinde yer alan dürüstlük kuralına aykırı olduğunu göstermesi yanında, davacı erkeğin boşanma isteğinin ve bu yöndeki iradesinin de samimi olmadığını gösterir.

Bu husus göz önüne alınarak davanın reddine karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.