Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2020/371 K.2020/2302

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından; kusur belirlemesi, manevi tazminat talebinin reddi, maddi tazminat miktarı ve kadın yararına tedbir nafakasına hükmolunması yönünden, davacı kadın tarafından ise katılma yoluyla kusur belirlemesi, erkek yararına maddi tazminata hükmolunması, tedbir nafakası miktarı ve tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin tüm, davacı kadının ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışlarına göre boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Bu husus gözetilmeden davacı kadının ağır, davalı erkeğin az kusurlu olduğunun kabulü doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

3-Yukarıda 2. bentte de açıklandığı üzere boşanmaya neden olan olaylarda her iki eş de eşit derecede kusurlu olup, birinin kusurunu diğerinin kusurundan üstün tutmak mümkün bulunmamaktadır. O halde, eşit kusurlu eş yararına maddi tazminata hükmedilemez (TMK m.174/1). Bu durumda; davalı erkeğin maddi tazminat talebinin reddine karar verilecek yerde yazılı şekilde maddi tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.