Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2020/3899 K.2020/4473

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

İlk derece mahkemesince 09.01.2017 tarihli kararla, davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın ferilerine karar verilmiş, davacı kadın tarafından; reddedilen yoksulluk nafakası ve tazminat miktarları, davalı erkek tarafından ise; kadın yararına hükmolunan tedbir nafakası ve tazminat miktarlarına yönelik istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine,

görevli İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin, 11.07.2017 tarih, 2017/1213 esas ve 2017/1373 karar sayılı kararla, tarafların istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiş, hükmün davacı kadın tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemiz 28.02.2019 tarihli kararı ile maddi tazminatın az olduğu gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılamada bozma ilamına uyulup, uyulmama konusunda bir karar verilmeden evlilik birliğinin davalı ...’nun 07.06.2017 tarihinde vefatı ile sona erdiğinden konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Dosyaya sunulan nüfus kayıt örneğine göre davalı ...’nun 07.06.2017 tarihinde öldüğü anlaşılmakta ise de; ilk derece mahkemesinin 09.01.2017 tarihli kararı ile boşanma davasında verilen boşanma hükmü ile ilgili olarak taraflarca istinaf kanun yoluna başvurulmaması suretiyle tarafların boşanmalarına ilişkin hükmün kesinleştiği ve evlilik birliğinin davalı ...’nun ölümünden önce boşanma ile sona erdiği anlaşılmaktadır.

O halde, mahkemece yapılacak iş Yargıtay bozma ilamına uyulup, uyulmama konusunda karar verilerek sonucuna göre hüküm kurmaktan ibarettir. Bu husus gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.