Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2020/4064 K.2020/4628

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından tazminatların miktarları yönünden; davalı erkek tarafından tazminatların miktarları ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararma takdir edilen maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3-Mahkemece bozma öncesi verilen 22.05.2018 tarihli hükümde kadının boşanma davasının kabulüne, yararına maddi ve manevi tazminanata, erkeğin manevi tazminat talebinin reddine, yargılama giderleri ve vekalet ücretine karar verilmiş tarafların kararı temyiz etmesi üzerine Dairemizce hüküm tazminatlar yönünden bozulmuş, temyize konu diğer yönlerden onanmıştır. Mahkemece bozulmasına karar verilen hususlar yönünden yeniden yapılan yargılamada bozma kapsamı dışında kalarak kesinleşen kadının davası, erkeğin manevi tazminat talebinin reddi ve bozma öncesi yapılan yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden yeniden hüküm kurulması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.