Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2020/4126 K.2020/4358

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen 11.09.2020 tarihli ek karar dava dışı ... tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Taraflarının Uğur ve ... olduğu karşılıklı boşanma davasında, davalı-karşı davacı kadın tarafından, kayınpederinin tedavisi için harcanan paranın ödenmesi talep edilmiş, mahkemece bu talep husumet yokluğu sebebiyle reddedilmiş, Dairemizce, bu talebin boşanmanın eki niteliğinde olmadığı, dosyanın tefrik edilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamada dosya tefrik edilmiş ancak davalı olarak ... gösterileceği yerde, ... gösterilmiştir. Oysa ...’ye karşı usulüne uygun bir şekilde açılmış bir dava yoktur. Anılan bu yanlışlık maddi hata niteliğinde olup, mahallinde her zaman düzeltilebilecek bulunmasına göre yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2-Temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yukarıda l. bentte açıklandığı üzere alacak talebi yönünden Dairemiz bozma kararına uyularak dosya tefrik edilmiş ve görevsizlik kararı verilmiştir. Ancak davacı taraf görevli mahkemede davaya devam edilmesini talep etmediği için 11.09.2020 tarihli ek karar ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK’nın 331/2. maddesinde, görevsizlik veya yetkisizlik kararından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmesi hâlinde, yargılama giderlerine o mahkemenin hükmedeceği, davaya bir başka mahkemede devam edilmemiş ise talep üzerine davanın açıldığı mahkemenin dosya üzerinden bu durumu tespit ile davacıyı yargılama giderlerini ödemeye mahkûm edeceği hüküm altına alınmıştır.

O halde mahkemece yapılacak iş, davalı ...’nin vekilinin olduğu da gözetilerek, davalı yararına karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmetmekten ibarettir. Bu düzenleme gözetilmeksizin, davalı sıfatında maddi hata yapılarak, yanılgılı değerlendirme ile hüküm tesisi doğru görülmemiş, kararın bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.