Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2020/4385 K.2020/5669

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, kadına yararına hükmedilen tazminatlar ile reddedilen kendi manevi tazminat talebi yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise reddedilen TMK'nun 162'ye dayalı davası, kusur belirlemesi, lehine hükmedilen tazminatların miktarı, iştirak nafakasının miktarı ve kişisel ilişkinin süresi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı-karşı davalı erkeğin istinaf edilmeyerek kesinleşen "Kadının davasının kabulüne" yönelik temyiz talebi yönünden, temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı -karşı davalı erkeğin tüm, davalı -karşı davacı kadının ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b)Bölge adliye mahkemesince davalı-karşı davacı kadının "Kişisel ilişkinin süresine" yönelik istinaf başvurusu esastan reddedilmiş ise de, velayeti anneye bırakılan ortak çocuk Yusuf'un doğum tarihi 08.07.2016 olup, davacı-karşı davalı baba ile ortak çocuk Yusuf arasında çocuğun her doğum gününü de kapsayacak şekilde kişisel ilişki kurulması, annenin velayet görevini gereği gibi yerine getirmesini engeller niteliktedir. Bu husus gözetilerek daha uygun şekilde kişisel ilişki kurulmak üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.