Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2020/4447 K.2020/5349

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından boşanma davasının reddi yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise boşanma davasının reddi ile kadının kabul edilen ziynet alacağı ile kendi reddedilen ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre tarafların boşanma davalarına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-karşı davalı kadının dilekçesinde belirttiği ziynet eşyalarının rızası dışında elinden alındığını ve iade edilmediğini, ziynetlerin aynen olmadığı takdirde bedelinin tahsilini talep etmiş, davalı-karşı davacı erkek ise düğünde kendisine takılan ve yerel adet gereği kendisine ait olması gereken 52 adet çeyrek altın ile talep ettiği diğer ziynetleri beraberinde götürdüğü bileziklerin, aynen olmadığı takdire bedelinin tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılamada kadının ziynet talebinin kabulüne erkeğin ziynet talebinin ise reddine karar vermiştir.

Davalı-karşı davacı erkek yargılama sırasında “ 52 çeyrek altın yönünden bilirkişi raporuna itiraz etmiş, erkeğin itirazı üzerine bilirkişinin yeniden inceleme yaparak hazırladığı raporunda “ cd’nin o kısmının açılmadığını bu nedenle tespit yapılamadığı” belirtilmesi üzerine duruşmada hazır olan davacı karşı davalı kadının bu konuda ki beyanı alınmıştır. Kadın “ Çeyrek altınların her iki tarafa da takıldığı ancak kime ne kadar takıldığını hatırlamadığını” beyan etmiştir.

Davalı-karşı davacı erkeğin dosyaya sunduğu fotoğraf üzerinde de erkeğe de takılan altın olduğu görülmektedir. O halde erkeğin talep ettiği 52 çeyrek altın ile 5 bilezik yönünden dosyada bulunan cd ve fotoğraf üzerinden inceleme yapılarak ek rapor alınması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.