Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2020/4813 K.2020/5375

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, manevi tazminatın miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece bozmadan önce kurulan ilk hükümde, davacı kadın yararına 80.000 TL manevi tazminata hükmedilmiştir. Kararın temyizi üzerine, Dairemizin 18.06.2014 tarihli ilamı ile kadın yararına hükmolunan manevi tazminatın miktarı çok bulunarak, hüküm bu yönden davalı erkek yararına bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak, davacı kadın yararına 12.000 TL manevi tazminata hükmedilmiştir. Yeniden kurulan hüküm bozma ilamında belirtilen ilkelere, bozmanın amacına uygun olmayıp davacı kadın yararına hükmedilen manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi nazara alınarak daha uygun miktarda manevi tazminat (TMK m. 174/2) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.