Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2020/4863 K.2020/6224

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen tazminatlar ile nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadın tarafından açılan boşanma davasının yapılan yargılaması sonunda ilk derece mahkemesince davanın kabulüne ve ferilere ilişkin hüküm kurulmuş; ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı erkek istinaf kanun yoluna başvurmuştur. Bölge adliye mahkemesi, ilk derece mahkemesi gerekçesinin düzeltilerek, erkeğin istinaf başvurularının esastan reddine karar vermiştir. Bölge adliye mahkemesi kararının gerekçesinde ise davalı erkeğin istinaf sebeplerinden kusur belirlemesine yönelik talebi uyarınca, istinaf edenin sıfatı gözetilmeksizin, aleyhine olacak şekilde “Evin kilidini değiştirdiği” vakıası kusur olarak yüklenilmiştir. Davalı erkeğe istinaf eden sıfatı gereğince bu vakıa kusur olarak yüklenilemez.

Türk Medeni Kanunu’nun 174/2. maddesi gereğince manevi tazminata hükmedilmesi için boşanmaya sebep olan olayların, tazminat talep eden tarafın kişilik haklarına saldırı niteliğinde olması gerekir. Dosyada mevcut delillerden erkekten kaynaklanan ve davacı kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eden maddi bir hadisenin varlığı kanıtlanmış değildir. İlk derece mahkemesince erkeğe kusur olarak yüklenilen ve gerçekleşen kusurlu davranışlar ise manevi tazminatı gerektirmez. Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi koşullarının gerçekleşmediği nazara alınmadan kadın yararına manevi tazminata hükmedilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.