Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2020/4866 K.2020/5754

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından, kusur belirlemesi, reddedilen manevi tazminat talebi ve maddi tazminata ilişkin verilen karar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı-karşı davacı kadının maddi tazminata ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Davalı-karşı davacı kadının maddi tazminat talebi TMK m. 174/1 harici uğradığı zararlara ilişkin olduğundan, mahkemece açıklattırılması ve nispi harç eksikliğinin giderilmesi için süre verilmesi, sonucuna göre görev hususu da değerlendirilerek, bu konuda karar verilmek üzere dosyanın ilk derece mahkemesine iadesine karar verilmiş, bu karara karşı davalı-karşı davacı kadın tarafından temyiz talebinde bulunulmuştur. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/l-a-6 maddesi gereğince bölge adliye mahkemesi tarafından verilen kararlar kesin niteliktedir. Bu nedenle, davalı-karşı davacı kadının eşya ve çeyiz alacağına ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı-karşı davacı kadının, boşanma davasının ferilerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.