Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2020/495 K.2020/1300

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı kadın vekili tarafından verilen dava dilekçesinde manevi tazminat olarak 50.00 TL yazılmış ise de; 21/01/2016 tarihli ön inceleme duruşmasında mahkemece davacı kadının manevi tazminat talebi 50.000 TL olarak tespit edilmiş ve bu tespite karşı tarafların herhangi bir itirazı da olmamıştır. O halde davacı kadının manevi tazminat talebinin 50.000 TL olarak kabulü gerekirken yazılı şekilde 50 TL olarak kabulü doğru olmamıştır.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı kadın yararına hükmolunan manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50. ve 51. maddesi hükümleri nazara alınarak, daha uygun miktarda manevi tazminat (TMK m.174/2) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.