Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2020/5309 K.2020/6056

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından; kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar, velayet ve ziynet alacağının kısmen kabulü yönünden, davalı-davacı kadın tarafından ise; kusur belirlemesi, tazminatların ve nafakaların miktarı, vekalet ücreti ve ziynet alacağının kısmen reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Davacı-davalı erkek ve davalı-davacı kadın tarafından ziynet alacağına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

6100 sayılı HMK'nın 362. maddesinin 1. fıkrasının b bendi uyarınca "Miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını (bu tutar dahil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar" temyiz edilemez.

02.12,2016 tarihli 6763 sayılı Kanun'un 44. maddesi ile de 6100 Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen ek madde 1 uyarınca temyiz parasal sınırlarınııı (HMK m. 341, 362) Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298. maddesine göre her yıl tespit ve ilan edilecek yeniden değerleme oranında artırılması öngörülmüştür. Karar tarihi itibariyle bu miktar "72.070 TL" olarak belirlenmiştir.

Somut olayda mahkemece davalı-davacı kadın tarafından talep edilen 24.830 TL'nin kısmen kabulü ile kadın lehine 4.965 TL değerindeki ziynet alacağına karar verilmiş olup, bölge adliye mahkemesince ziynet alacağı davasına yönelik verilen karar kesindir. Bıı nedenle, tarafların karşılıklı olarak ziynet alacağının kısmen kabulüne ve kısmen reddine ilişkin karara yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Tarafların boşanma davası yönünden temyiz itirazlarına hasren yapılan incelemesi gelince; Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına, karar vermek gerekmiştir.