Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2020/5723 K.2021/1929

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı erkek tarafından, ilk derece mahkeme hükmü boşanma kararına yönelik istinaf kanun yoluna müracaat edilmeyerek kesinleştiğinden bu hususa yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davalı erkeğin ziynet alacağı davasına yönelik temyiz dilekçesinin incelenmesinde;

Ziynet alacağının miktarı 6.550,00 TL. olup, karar tarihindeki kesinlik sınırı 72.070,00 TL.'yi aşmadığından Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-a maddesi gereğince temyiz sınırının altında kaldığı için kesindir. Açıklanan nedenle, davalı erkeğin ziynet alacağına yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davalı erkeğin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.