Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2020/5764 K.2021/1925

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kadın 03/08/2017 tarihinde evlilik birliğinin temelinden sarsılması (TMK m. 166/1) hukuki sebebine dayalı boşanma isteminde bulunmuştur. Mahkemece yapılan yargılama sonunda kadının davasının reddine karar verilmiş ve davacı kadının istinaf başvurusu da esastan reddedilmiştir.

Yapılan yargılama sırasında tanık olarak dinlenilen ...’nin beyanından; davalı erkeğin çocuğa kötü davranışlar öğreteceğine yönelik beyanlarda bulunduğu, davalı erkeğin daha önce boşanma davası açtığı anlaşmalı boşanma davasından sonra tarafların barışmadıkları ve akabinde huzurdaki davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Bölge adliye mahkemesinin 04/03/2019 tarihli kaldırma kararından sonra, kaldırma kararına uygun olarak yeniden dinlenilen ... "Ben daha önce vermiş olduğum ifademi aynen tekrar ediyorum. Ben önceki beyanımda davalının davacıya "Çocuğa ne kötülük varsa alıştıracağım, sonra da sana sövdüreceğim, bu çocuğu sende bırakmayacağım " dediğini bizzat duydum. Davalı bu sözleri telefonda sarfetti.

İşbu dava açıldıktan sonra biz davanın avukat nedeniyle ertelenmesi üzerine adliyeye gelmiştik. Bu sırada davalı davacıyı telefonla aradı. Telefonda konuşulanları davacı bana ”Anne bak neler söylüyor "diyerek bana dinletti.

Ben bu sözleri bu şekilde duydum.” şeklinde verdiği beyan, aynı tanığın daha önce alınan beyanı ile birlikte değerlendirildiğinde, davalı erkeğin "Çocuğa ne kötülük varsa alıştıracağım, sonra da sana sövdüreceğim, bu çocuğu sende bırakmayacağım" diyerek kusurlu davranışlarına devam ettiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece her ne kadar tanık Zekiye’nin ikinci beyanında geçen erkeğin çocuğa öğreteceği belirtilen kötü sözlerin iş bu dava açıldıktan sonra söylediğini duyduğu kabul edilmişse de tanığın ilk beyanında da belirttiği üzere erkeğin anlaşmalı olarak açtığı boşanma davasından sonra taraflar yeniden barışmamış ve bir araya gelmeden davacı kadın tarafından huzurdaki dava açılmıştır.

O halde mahkemece kadının davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken, bu son olayın yargılama sırasında olduğunun kabulü ile davanın reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.