Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2020/6123 K.2021/16

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından yeniden boşanma hükmü kurulması, çocuk için tedbir ve iştirak nafakasına hükmedilmesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece verilen asıl ve birleşen davaların kabulü ile tarafların Türk Medeni Kanunu’nun 166/1. maddesi uyarınca boşanmalarına, ortak çocuğun velayetinin anneye verilmesine, çocuk yararına aylık 75,00 TL iştirak nafakası verilmesi ile davalı-davacı kadın yararına aylık 75,00 TL yoksulluk nafakası ve 3.000 TL manevi tazminat verilmesine ilişkin ilk hüküm, davacı-davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen nafakalar ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmiş, her iki davada verilen boşanma hükmü temyiz edilmeyerek 22.09.2009 tarihinde kesinleşmiştir.

O halde, mahkemece kesinleşen boşanma hususunda yeniden hüküm kurulması doğru olmamıştır. Ne var ki; bu durum yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK m.438/7).