Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2020/6199 K.2021/1186

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından, her iki dava yönünden; davalı-davacı kadın tarafından ise birleşen tedbir nafakası davasındaki nafaka miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı-davacı kadının reddedilen birleşen tedbir nafakası davasındaki reddedilen nafaka miktarına dair temyiz dilekçesinin incelenmesinde;

6100 sayılı HMK'nın 362. maddesinin 1. fıkrasının b bendi uyarınca "Miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını (bu tutar dahil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar" temyiz edilemez. 02.12.2016 tarihli 6763 sayılı Kanun'un 44. maddesi ile de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen ek madde 1 uyarınca temyiz parasal sınırlarının (HMK m. 341, 362) Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298. maddesine göre her yıl tespit ve ilan edilecek yeniden değerleme oranında artırılması öngörülmüştür. Karar tarihi itibarıyle bu miktar "72.070,00 TL" olarak belirlenmiştir.

Somut olayda, davalı-davacı kadının 8.400,00 TL yıllık tutarındaki tedbir nafakası talebinin reddine karar verilmiş olup, bölge adliye mahkemesince tedbir nafakası davası yönünden verilen karar kesindir. Bu nedenle davavalı-davacı kadının birleşen tedbir nafakası davasındaki reddedilen nafaka miktarlarına yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davacı-davalı erkeğin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davacı-davalı erkeğin açtığı evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davasının yapılan yargılaması sonunda, ilk derece mahkemesi tarafından, davalı-davacı kadının kusurunun kanıtlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir. Hükme karşı taraflarca istinaf kanun yoluna başvurulmuş ve bölge adliye mahkemesi, davacı-davalı erkeğin tam kusurlu olduğundan bahisle, erkeğin istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir. Hüküm, yukarıda belirtilen nedenlerle temyiz edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesi tarafından evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesiyle erkeğin davasının reddine yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmişse de, dosyanın tetkikinden, davacı-davalı erkeğin "Taraflar arasında yaşanan son olayda, eşini bıçak ile tehdit eden komşu kadın karşısında yalnız bıraktığı, kadının eşine olan davranışları için "Öldürsün" dediği, ortak çocuğa "Ben zaten annenizi boşayacaktım, hasta olduğu için söyleyemiyordum" dediği, evi terk ettiği, terk sonrası birlik görevlerini ihmal ederek faturaları yatırmadığı, alışveriş kartını iptal ettiği, aracı olmak isteyen ortak çocukları kovduğu, eşine hakaret ettiği ve eşinin tedavisi ile ilgilenmediği" şeklindeki kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranan

yanında; davalı-davacı kadının da taraflar arasında yaşanan son olayda kıskanç davranışlar sergileyerek eşini küçük düşürdüğü, ortak konutun kilidini değiştirdiği ve eşinin kıyafetlerini balkondan attığı anlaşılmaktadır. Bu halde, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı-davalı erkek dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya karar verilecek yerde, yetersiz gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi yerinde görülmemiş ve kararın bozulmasını gerektirmiştir.