Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2020/6244 K.2021/122

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından, tazminatların miktarı yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise kadın yararına hükmedilen tazminatların miktarı ve lehine istinaf vekalet ücretine hükmedilmemesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davacı-karşı davalı kadının tüm, davalı-karşı davacı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-İlk derece mahkemesince kurulan hükümde davacı-karşı davalı kadın yararına 10.000 TL maddi, 5.000 TL manevi tazminata hükmedilmiş, kararın taraflarca istinafı üzerine bölge adliye mahkemesince kadın yararına hükmedilen tazminatların miktarının uygun olduğu gerekçesiyle tarafların buna yönelik istinaf başvurusu esastan reddedilmiştir.

Bu hükmün davacı-karşı davalı kadın tarafından temyizi üzerine Dairemizin 12.03.2020 tarihli ilamı ile davacı-karşı davalı kadın yararına hükmolunan tazminatların az olduğu gerekçesiyle hüküm bozulmuştur. Bölge adliye mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacı-karşı davalı kadın yararına bu kez 25.000 TL maddi, 20.000 TL manevi tazminata hükmedilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince son kurulan hüküm bozma ilamında belirtilen ilkelere, bozmanın amacına uygun olmayıp, davacı-karşı davalı kadın yararına hükmedilen maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.