Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2020/6365 K.2021/2041

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek tarafından 28.09.2020 tarihli ek karar yönünden temyiz edilerek, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle, duruşma için belirlenen 09.03.2021 günü temyiz eden davalı-davacı ... ve karşı taraf davacı-davalı ... ... vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Talepte bulunan davalı ... tarafından sunulan dilekçeyle; ... 7. Aile Mahkemesi'nin 05.10.2017 tarihinde kesinleşmiş, 2015/90 esas, 2016/17 karar sayılı boşanmaya ilişkin hükmün ortadan kaldırılmasını, dosyanın tekrar incelenip kararın gözden geçirilmesini ve hastane raporlarının da dikkate alınmasını istemiş, yerel mahkemece, istemin reddine karar verilmiş, karar ... tarafından temyiz edilmiştir.

Tüm dosya kapsamı bir arada değerlendirildiğinde, davalı ...'ın isteminin HMK 374 ve devamı maddeleri uyarınca yargılamanın iadesi istemine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. Yargılamanın iadesi istemi de bir davadır. Dava dilekçesinde aranan koşulların bu dilekçede de bulunması ve mahkemece de yeni bir dava gibi yeni esas numarası verilmesi ve taraf oluşumu sağlanarak bir dava şeklinde incelenmesi gerekir.

Somut olayda, yargılamanın iadesi talebi üzerine başvurma harcı ve maktu karar ve ilam harcı alınmamış (492 Sayılı Harçlar Kanununun 10. maddesi), yeni esas numarası da verilmemiştir.

Bu durumda, başvurma harcı ve maktu karar ve ilam harcı alınmadan (Harçlar Kanunu m. 10) ve dava yeni bir esasa kayıt edilmeden hüküm kurulmaması gerektiği dikkate alınmadan aynı dosya esası üzerinden yargılamaya devam olunarak, davalı ...'ın yargılamanın iadesi isteminin ek karar ile reddine karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.