Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2020/73 K.2020/1492

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazdara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m.174/1) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

3-Hakim tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez (HMK.m.26/1). Davacı kadının tedbir ve iştirak, tedbir ve yoksulluk nafakası taleplerinde yıllık artış oranı talebi olmadığı halde mahkemece talep aşılarak ortak çocuk ve kadın yararına hükmedilen tedbir ve iştirak, tedbir ve yoksulluk nafakasının her yıl ÜFE oranında artırılmasına karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.