Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2020/922 K.2020/2830

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalılar ... ve ... tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de; temyiz edilen ziynet alacağının miktarı itibariyle duruşma sınırı altında kaldığından duruşma isteğinin reddine, dosya üzerinden inceleme yapılmasına karar verilerek, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-İlk derece mahkemesi tarafından davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davacı kadın ve davalılar tarafından hükmün istinaf edilmesi üzerine bölge adliye mahkemesince davalıların istinaf talebinin ... yönünden kabulü ile ... yönünden açılan davanın husumet yönünden reddine, sair istinaf taleplerinin ise reddine, davacının istinaf talebinin kabulüne ve 80.327,00 TL değerindeki ziynetlerin aynen iadesine, mümkün olmaması halinde dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'dan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Davacı kadın vekilinin 14.09.2017 tarihli ıslah dilekçesi ile, dava dilekçesindeki bedele ilişkin 50.000,00 TL olan talebini, 30.327, 00 TL arttırarak ıslahla 80.327,00 TL’ye çıkartığı görülmektedir.

Bölge adliye Mahkemesince ziynetlerin bedeli olarak hüküm altına alınan 80.327,00 TL.'nin 50.000,00 TL kısmına dava tarihinden, ıslahla arttırılan 30.327,00 TL kısmına ise ıslah tarihi olan 14.09.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılar ... ve ...'dan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi gerekirken, hüküm altına alınan miktarın tamamına dava tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Hükmün bu yönden bozulması gerekiyor ise de, hükümde faize ilişkin yapılan bu yanlışlık yeniden yargılama yapılmasını gerektirmemektedir. Bu sebeple bölge adliye mahkemesi kararının faize ilişkin bu bölümünün düzeltilerek onanması gerekmiştir (HMK M. 370/2).