Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/10072 K.2022/199

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından erkeğin davasının kabulü ve kusur belirlemesi yününden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı-karşı davacı kadın, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340 ıncı maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanun’un 363/3 üncü maddesinde adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtaya da yapılabileceği ve 337/1 inci maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebileceği düzenlenmiştir.

Davalının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davalı -karşı davacı kadının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı-karşı davacı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Türk Medeni Kanunu'nun 166/1-2 nci maddesi uyarınca boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir.

Her ne kadar bölge adliye mahkemesince tarafların tanık olarak dinlenen ortak çocukları ...'in beyanı ile kadının, erkeğe hakaret ettiği vakıasının gerçekleştiğinden bahisle boşanmaya sebebiyet veren olaylarda kadının tam kusurlu olduğu gerekçesiyle erkeğin davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de tanık olarak dinlenen ortak çocuk ...'in Türk Medeni Kanunu'nun 166/1 inci maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan yer ve zaman unsuru içermeyen soyut nitelikteki ve inandırıcı olmaktan uzak beyanına itibar edilerek "Hakaret" vakıasının kadına kusur yüklenilmesi doğru olmamıştır.

Bölge adliye mahkemesince verilen hükmün davacı-karşı davalı erkek tarafından temyiz edilmediği gözetildiğinde davalı -karşı davacı kadına başka bir kusur izafe edilmesi de mümkün değildir. O halde erkeğin davasının reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usûl ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.