Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/10155 K.2022/1038

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından; kusur belirlemesi, nafaka ve maddî tazminatın miktarı, manevî tazminatın reddi ve kişisel ilişkinin düzenlenmesi yönünden, davalı-karşı davacı erkek tarafından ise her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Anayasa’nın 141/3. maddesi "Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır" buyurucu hükmünü içermektedir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde de kararın kapsayacağı hususlar ayrıntılı biçimde belirtilmiş olup, bu maddenin 1. fıkrasının "c" bendine göre; mahkeme kararlarında iki tarafın iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebebler açıkça gösterilmelidir.

Bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince, tarafların istinaf itirazları esastan reddedilmiştir. Kararın gerekçesinde tarafların itirazları ayrı ayrı paragraflarla karşılanmış ancak kişisel ilişkiye dair paragrafa "soru işareti" bırakılmak sureti ile gerekçe yazılmadığı anlaşılmıştır.

Kadının istinaf itirazları arasında olan kişisel ilişkinin düzenlenmesine yönelik itirazlarının esastan reddine ilişkin hükmün gerekçesinin ne şekilde değerlendirildiği bölge adliye mahkemesinin kararında belirtilmemiştir. Hüküm bu yönüyle gerekçeden yoksundur. Açıklanan nedenlerle gerekçesiz şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.