Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/10191 K.2022/1463

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından lehine hükmedilen maddi tazminat miktarı yönünden, davalı erkek tarafından ise kadın lehine hükmedilen maddi tazminat miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Davalı erkeğin maddî tazminat miktarı yönünden temyiz itirazlarının incelenmesinde; Dosyadaki delillere göre davalı erkeğin temyiz itirazları yersizdir. 2-Davacı kadının maddî tazminat miktarı yönünden temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Bölge adliye mahkemesince bozmadan önce kurulan ilk hükümde davacı kadın yararına 20.000 TL maddî tazminata hükmedilmiş, kararın davacı kadın tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 15.12.2020 tarihli ilk ilamı ile kadın yararına hükmolunan maddî tazminat miktarının az olduğu gerekçesiyle hüküm bozulmuştur.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacı kadın yararına bu kez 35.000 TL maddî tazminata hükmedilmiş, hükmün davacı kadın tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 23.06.2021 tarihli ikinci ilamı ile kadın yararına hükmolunan maddî tazminat miktarının az olduğu gerekçesiyle hüküm bozulmuştur. Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacı kadın yararına bu kez 60.000 TL maddî tazminata hükmedilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Yeniden kurulan hüküm bozma ilamında belirtilen ilkelere, bozmanın amacına uygun olmayıp, davacı kadın yararına hükmedilen maddî tazminat azdır. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddî (TMK m. 174/1) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.