Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/10331 K.2022/1401

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından tamamına yönelik olarak; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise kusur belirlemesi ve reddedilen manevî tazminat talebi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraflarca karşılıklı açılan boşanma davasının yapılan yargılaması sonunda ilk derece mahkemesince erkeğin davasının reddi ile kadının davasının kabulüne ve ferilere ilişkin hüküm kurulmuş; ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı-karşı davalı erkek tarafından hükmün tamamı yönünden istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince, hüküm fıkrasında davacı-karşı davalı erkeğin manevî tazminat dışındaki istinaf isteminin esastan reddine karar verildiği belirtilmesine karşın, hükmün gerekçesinde davacı-karşı davalı erkeğin kusura ilişkin istinaf istemi kısmen kabul edilerek ilk derece mahkemesince davacı-karşı davalı erkeğe yüklenen sadakatsizlik kusurunun ispatlanmadığı, diğer kusurlu davranışların da kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olmadığından bahisle davalı-karşı davacı kadın yararına Türk Medeni Kanunu’nun 174/2. maddesi uyarınca hüküm altına alınan manevî tazminatın koşulları oluşmadığı belirtilmiştir.

Bu şekilde gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılmıştır. Gerekçe ve hüküm arasında yaratılan bu çelişki tek başına bozma sebebi oluşturduğundan, hükmün bu sebeple bozulmasına karar vermek gerekmiştir.