KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2021/10368 E., 2022/938 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Şubat 2022
- Mahkemesi
- İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi
- Dava türü
- Karşılıklı Boşanma-Çeyiz Alacağı
Karar Metni
297 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından, nafakaların miktarı ve yoksulluk nafakasının reddi yönünden; davalı-davacı erkek tarafından ise kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, tedbir nafakası, tazminatlar, velâyet ve çeyiz alacağı davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Davalı-davacı erkeğin çeyiz alacağına ilişkin temyiz dilekçesinin incelenmesinde;
İlk derece mahkemesince davacı-davalı kadın tarafından açılan çeyiz alacağı davası hakkında açılmamış sayılmasına karar verilmiş, çeyiz alacağı davası yönünden davacı-davalı kadın istinaf talebinde bulunmuş, bölge adliye mahkemesi tarafından kadının istinaf talebinin kabulüne,
çeyiz alacağına yönelik nispi harcın tamamlanmasına rağmen davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle çeyiz alacağı davası yönünden ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına ve dosyanın çeyiz alacağı davası hakkında deliller toplanarak olumlu ya da olumsuz bir karar verilmek üzere ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-a-6 maddesi gereğince bölge adliye mahkemesi tarafından verilen kararlar kesin niteliktedir. Bu sebeple davalı-davacı erkeğin temyiz dilekçesinin çeyiz alacağı davası yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2021/10368, K. 2022/938, 7 Şubat 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama