Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/10445 K.2022/1132

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından istinaf başvurusunun usulden reddi kararı yönünden; davalı-davacı erkek tarafından ise kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri, yoksulluk nafakası ve iştirak nafakasının miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrasına göre, temyiz süresi tebliğden itibaren iki haftadır. Temyiz dilekçesinin verilme usulü aynı Kanun’un 364 ve devamındaki maddelerde düzenlenmiştir.

Kanun’un 364 üncü maddesine göre temyiz dilekçe ile yapılır ve 365 inci maddesine göre temyiz dilekçesi kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine veya Yargıtay’ın bozması üzerine hüküm veren ilk derece mahkemesine yahut temyiz edenin bulunduğu yer bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine veya ilk derece mahkemesine verilebilir.

Temyiz dilekçesi, kanuni süre geçtikten sonra verilir veya kesin olan bir karara ilişkin olursa, kararı veren mahkeme temyiz dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün, 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

Somut olayda, temyize konu karar davacı-davalı vekiline 30/10/2021 tarihinde usulüne uygun bir biçimde tebliğ edilmiş olup, temyize başvuru dilekçesinin iki haftalık yasal süre geçtikten sonra 19/11/2021 tarihinde verildiği anlaşılmıştır. Bu nedenle, davacı-davalı kadının temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir. 2-Davalı-davacı erkeğin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı erkeğin temyiz itirazları yersizdir.