Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/10517 K.2022/1273

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından tamamına yönelik olarak; davalı erkek tarafından ise lehine boşanma ve maddi -manevi tazminat kararı verilmesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kadın tarafından evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı olarak açılan davanın yapılan yargılaması neticesinde, ilk derece mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Hükme karşı, davacı kadın ve davalı erkek istinaf kanun yoluna başvurmuş, bölge adliye mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. Hüküm davacı kadın ve davalı erkek tarafından yukarıda gösterilen sebeplerle temyiz edilmiştir.

İlk derece mahkemesince kadının, erkeğe isnat ettiği kusurları ispat edemediği dolayısıyla erkeğin kusursuz olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de; tanık ...’ün “Kızım evli olduğu dönemde kızımın doğalgaz ve elektrik faturaları için 2000 TL para göndermiştim, bu parayı her ay 250 TL olarak 8 ay boyunca göndermiştim. (...) Ben tarafların evli olduğu dönemde kızıma Malatya’dan bulgur, un gibi yiyecekler ve temizlik malzemeleri bile gönderiyordum.” şeklindeki beyanından erkeğin birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır.

Yine dosyanın tetkikinden ve tanık ifadelerinden kadının ailesinin, kızlarını ziyaret amacıyla ortak konuta geldikleri gün, erkeğin annesinin, kadını ve kadının kök ailesini “oğlum kızınızı istemiyor, kafasından silmiş, alın kızınızı eşyanızı gidin” diyerek müşterek konuttan kovduğu, bu olayın yaşandığı günün akşamı ise erkeğin birlikte yaşamaktan kaçınmak amacıyla evi terkettiği anlaşılmıştır. Öyle ise.

Türk Medeni Kanunu'nun 166. maddesine dayalı olarak açılan iş bu davanın kabulü gerekirken, davanın reddine karar verilmesi isabetsiz olmuş ve bozmayı gerektirmiştir.