Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/10701 K.2022/1741

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından duruşmalı olarak davanın reddedilen kısmı yönünden temyiz edilmiş ise de davanın mahiyeti gereği duruşmalı işlerden olmadığı anlaşıldığından davacının duruşma isteminin reddine karar verildi, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Davacının yoksulluk nafakasına yönelik temyiz dilekçesinin incelenmesinde;

6100 sayılı HMK’nın 362. maddesinin 1. fıkrasının b bendi uyarınca "Miktar veya değeri Kırk Bin Türk Lirasını (bu tutar dahil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar" temyiz edilemez. 02.12.2016 tarihli 6763 sayılı Kanun'un 44. maddesi ile de 6100 Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen ek madde 1 uyarınca temyiz parasal sınırlarının (HMK m. 341, 362) Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298. maddesine göre her yıl tespit ve ilan edilecek yeniden değerleme oranında artırılması öngörülmüştür. Karar tarihi itibariyle bu miktar "78.630,00 TL" olarak belirlenmiştir.

İlk derece mahkemesince davacının yoksulluk nafakasının kaldırılmasına yönelik talebinin kısmen kabulü ile davalı kadın lehine anlaşmalı boşanma davasında yıllık %5 oranında arttırılmak kaydıyla hükmedilen yoksulluk nafakasının dava tarihi itibariyle aylık 1.000,00.-TL olarak ödenmesine karar verilmiş, istinaf üzerine bölge adliye mahkemesince istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Davalı lehine ilk derece mahkemesince dava tarihinden itibaren hükmedilen ve yıllık %5 oranında arttırılmasına karar verilen yoksulluk nafakasının yıllık toplam miktarı bölge adliye mahkemesi karar tarihindeki kesinlik sınırı olan 78.630,00.- TL'yi aşmadığından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi gereğince temyiz sınırı altında olup, bölge adliye mahkemesince verilen karar kesindir.

Açıklanan sebeple yoksulluk nafakasına yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gelince, Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.