Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/10757 K.2022/1847

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı ... tarafından asıl ve birleşen davalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalının birleşen iştirak nafakası davasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

6100 sayılı HMK’nın 362. maddesinin 1. fıkrasının b bendi uyarınca “Miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını (bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar” temyiz edilemez. 02.12.2016 tarihli 6763 sayılı Kanun’un 44. maddesi ile de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen ek madde 1 uyarınca temyiz parasal sınırlarının (HMK m. 341, 362) Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesine göre her yıl tespit ve ilan edilecek yeniden değerleme oranında artırılması öngörülmüştür. Karar tarihi itibariyle bu miktar “72.070,00 TL” olarak belirlenmiştir.

Somut olayda davacı kayyım, çocuk için aylık 20.00,00 TL iştirak nafakasının ödenmesini talep etmiş, mahkemece davasının kısmen kabulü ile aylık 2.500 TL iştirak nafakasının her yıl TÜFE faizi oranında artırılmasına karar verilmiş, bu karara karşı davalı erkek tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. İstinaf incelemesi yapan bölge adliye mahkemesince aylık 2.500 TL iştirak nafakasının her yıl ÜFE faizi oranında artırılmasına karar verilmiştir. O halde aylık 2.500 TL iştirak nafakasının yıllık ödenecek nafaka miktarı 30.000 TL’dir. Bu nedenle bölge adliye mahkemesince verilen karar kesin olduğundan tarafların temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davalının asıl davaya yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,