Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/10813 K.2022/1642

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece davalı erkeğe kusur olarak yüklenilen “kadını eve kilitlediği” vakıasının ispatlanamadığı, ispatlanamayan vakıaların da taraflara kusur olarak yüklenemeyeceğinin, mahkemece belirlenen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışlara göre erkeğin yine de tam kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre davalı erkeğin aşağıdaki bent dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden davacı kadının emekli olduğu, düzenli ve yeterli düzeyde gelirinin bulunduğu, ayrıca adına kayıtlı iki adet taşınmazı ve bunlardan kira gelirinin olduğu, boşanma sebebiyle yoksulluğa düşmeyeceği anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanunu'nun 175. maddesi gereğince boşanma yüzünden yoksulluğa düşme koşulları oluşmamıştır. Öyleyse davacı kadının yoksulluk nafakası talebinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.