Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/1082 K.2021/2106

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; bozulmasına dair Dairemizin 10.11.2020 gün ve 2020/2510 - 2020/5589 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2014 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

Mahkemece verilen ilk hükümde tarafların karşılıklı olarak açtıkları davaların kabulü ile boşanmalarına, davacı-davalı kadının tazminat taleplerinin reddine, nafaka taleplerinin ise kabulüne karar verilmiş, karar kesinleşmeden davalı-davacı erkek 17.03.2016 tarihinde ölmüş, davalı-davacı erkek mirasçılarının kararı temyiz etmeleri üzerine Dairemizce konusuz kalan boşanma davası hakkında karar verilmesine yer olmadığı ve kusur belirlemesi bakımından davaya devam edilerek sağ kalan eşin boşanmaya sebebiyet verecek derecede kusurunun bulunup bulunmadığı hususunda karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak konusuz kalan davada karar verilmesine yer olmadığına ve davacı-davalı kadının boşanmaya sebebiyet verecek derecede kusurlu olduğunun tespitine karar verilmiş, verilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin 11.11.2020 tarih ve 2020/2510 esas 2020/5589 karar sayılı ilamı ile davacı-davalı kadına kusur olarak yüklenilen hakaret vakıasının ispatlanamadığı,

kadının boşanmaya sebebiyet verecek derecede kusurlu olduğunun tespitine karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiş, davalı-davacı erkek mirasçıları tarafından süresinde karar düzeltme kanun yoluna başvurulmuştur.

Dosyanın yapılan incelemesinde; mahkemece verilen ilk hükümde davacı-davalı kadının eşine hakaret ettiği, davalı-davacı erkeğin ise ev hanımı olan eşine karşı yardım ve giderlere katlanma yükümlülüğünü yerine getirmemek suretiyle eşit kusurlu oldukları kabul edilmiş, bu hüküm sadece davalı-davacı erkek mirasçıları tarafından temyiz edilmiş, davacı-davalı kadın tarafından bu karara karşı temyiz yoluna başvurulmamıştır.

Buna göre; mahkemece davacı-davalı kadına yüklenen hakaret vakıasına yönelik davacı-davalı kadının temyizinin olmadığı, kadına yüklenen bu kusurlu davranışın böylece kesinleştiği ve erkek mirasçıları yönünden usuli kazanılmış hak oluşturduğu anlaşılmaktadır.

O halde davacı-davalı kadına yüklenen hakaret vakıasının ispatlanmadığı bu nedenle davacı-davalı kadının boşanmaya sebebiyet verecek derecede kusurlu olduğunun tespitine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğundan bahisle bozma kararı verilmesi doğru olmamıştır.

Ne var ki bu yön ilk inceleme sırasında gözden kaçırıldığından, davalı-davacı erkek mirasçılarının karar düzeltme isteğinin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440-442 maddeleri gereğince kısmen kabulü ile Dairemizin 11.11.2020 tarih ve 2020/2510 Esas 2020/5589 Karar sayılı bozma ilamının kaldırılmasına, hükmün yukarıda gösterilen sebeple onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.