Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/1207 K.2021/2502

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından, kadının davasının ve ferilerinin kabulü, kusur belirlemesi ve tazminat talebinin reddi yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından, tazminatların miktarı, yoksulluk nafakasının miktarı ve süre ile sınırlandırılması yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-karşı davacı kadının tüm, davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bent dışındaki temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, erkeğin kusurunun daha ağır olduğu kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden; erkeğe kusur olarak yüklenen "aşırı kıskanç davrandı" vakıasına davalı-karşı davacı kadın tarafından dayanılmadığı, usulünce dayanılmayan bu eylemlerin erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceği, fakat tarafların mahkemece belirlenen ve gerçekleşen kusurları dikkate alındığında, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu oldukları anlaşılmaktadır. Bu husus gözetilmeden yanılgılı değerlendirme sonucu davacı-karşı davalı erkeğin ağır kusurlu kabulü doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

3-Yukarıda 2. bentte belirtildiği üzere boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda taraflar eşit kusurlu olup, davalı-karşı davacı kadın yararına TMK 174/1. ve TMK 174/2. madde koşulları oluşmamıştır. O halde hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı-karşı davacı kadın yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.