Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/1274 K.2021/3004

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden; davalı-davacı kadın tarafından ise tedbir nafakası hakkında hüküm kurulmaması, yoksulluk nafakasının reddi ve tazminatların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı-davalı erkeğin, kusura yönelik temyiz dilekçesinin incelenmesinde;

İlk derece mahkemesince verilen hüküm, davacı-davalı erkek tarafından kusur yönünden istinaf edilmeyerek erkek yönünden kesinleşmiştir. Bu nedenle davacı-davalı erkeğin istinaf edilmeyerek kesinleşen kusura ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı-davalı erkeğin ve davalı-davacı kadının temyiz taleplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının tüm, davacı-davalı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davalı-davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.