Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/1341 K.2021/2713

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, velayet, kadın yararına hükmedilen tazminatlar ile nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı-davalı erkek kendisini birden çok vekille temsil ettirmiş, vekillerden Av. ... 'e 03.01.2021 tarihinde bölge adliye mahkemesi kararı tebliğ edilmiş ve Av. ... , 07.01.2021 havale tarihli dilekçe ile “İstinaf talebinde bulunan Av. Muhammed Ersin Karakuş’tur, tebligatın o vekile yapılmasını talep ederim” konulu dilekçe vermesi üzerine diğer vekile de yeniden tebligat çıkarılmıştır.

Tebligat Yasasının 11. maddesi; "göre birden çok vekille takip edilen işlerde vekillerden birisine tebligat yapılmasının yeterli olacağı belirtilmiş, ancak birden çok vekile tebligat yapılmasında ise bunlardan ilkine yapılan tebliğ tarihinin asıl tebliğ tarihi sayılacağı" hükmünü düzenlemiştir. Temyize konu olayımızda mahkeme kararı davacının vekillerinden Av. ...'e 03.01.2021 tarihinde, Av. ...’a ise 14.01.2021 tarihinde tebliğ edilmiştir.

Bahsedilen Yasa hükmü uyarınca mahkeme kararının ilk tebliğ tarihi olan 03.01.2021 tarihinin esas alınması zorunludur. Oysa mahkeme kararı 21.01.2021 tarihinde Av.... tarafından temyiz edilmiştir. Davacı- davalı erkeğin süresinde olmayan temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir (HMK m. 92/2, 7035 sayılı Kanunun 31.maddesi ile değiştirilen HMK m. 361/1).