Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/1534 K.2021/3021

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı mirasçıları tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece davacı erkek tarafından açılan boşanma davasında, davacı erkeğin 28.12.2014 tarihinde vefat etmiş olması nedeniyle "Boşanma konusunda karar verilmesine yer olmadığına, davalının ağır kusurlu olduğunun davacıya mirasçı olamayacağının tespitine karar verilmiştir." Hüküm, davalı kadın tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin 16.03.2020 tarih,2020/1438 esasa 2020/2226 karar sayılı ilamıyla, mahkemece kadına yüklenen sadakatsizlik vakıasına davacı erkek tarafından dilekçeler teatisi aşamasında dayanılmadığı,

davacı tarafından ileri sürülmeyen ve dayanılmayan sadakatsizlik vakıasının, mirasçılar tarafından öne sürülemeyeceğine göre davalı kadına bu kusurun yüklenemeyeceği , kadının, davacı erkeğe kötü muamelede bulunduğu vakıasına ilişkin tanık beyanının ise soyut beyan niteliğinde olduğu, bu kusurun da ispatlanmaması sebebiyle kadına kusur olarak yüklenemeyeceği, buna göre davalı kadının boşanmaya sebebiyet verecek derecede kusurlu olmadığının tespitine karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinin doğru olmadığından bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak verilen yeni hükümde , kusur yönünden ispatlanamayan davanın reddine, davalının davacıya mirasçı olabileceğinin tespitine şeklinde hüküm kurulması doğru değil ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün bu yönden düzelterek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK m. 438/7).