Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/1545 K.2021/3701

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraflar arasında görülen boşanma davasının yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesi tarafından her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, kadın yararına 25.000 TL maddi, 25.000 TL manevi tazminata ortak çocuk yararına aylık 750 TL iştirak nafakasına hükmedilmiş, hükme karşı davacı-karşı davalı erkek tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesi davacı-karşı davalı erkeğin tazminatlar ve iştirak nafakasına yönelik istinaf istemlerini kabul ederek; kadın yararına 20.000 TL maddi, 15.000 TL manevi tazminata ve ortak çocuk yararına aylık 600 TL iştirak nafakasına hükmetmiştir. Bölge adliye mahkemesi kararına karşı taraflarca temyiz talebinde bulunulmuş ve karar Dairemizin 2020/2222 esas, 2020/3130 karar sayılı ilamıyla “Kadın yararına hükmedilen tazminatların az olduğu” gerekçesi ile bozulmuştur.

Bozma ilamına uyulmasına karar veren bölge adliye mahkemesi, temyiz talebine konu kararı ile "Davacı-karşı davalının maddi manevi tazminata yönelik isinaf talebinin esastan reddine" karar vermiştir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1/b-l ve 353/l/b-2. maddelerinde bölge adliye mahkemelerinin hangi durumlarda yeniden esas hakkında karar vereceği düzenlenmiştir. Bölge adliye mahkemesi Dairemizin bozma ilamına konu kararında HMK m. 353/l-b-2. maddesi uyarınca, ilk derece mahkemesi kararını düzelterek yeniden esas hakkında hüküm tesis etmiş; kadın yararına 20.000 TL maddi, 15.000 TL manevi tazminat ve ortak çocuk yararına aylık 600 TL iştirak nafakasına hükmetmiştir.

Bölge adliye mahkemesince kurulan bu yeni hüküm ile birlikte ilk derece mahkemesi kararı ortadan kalkmıştır.

Bu itibarla, bölge adliye mahkemesince kurulan yeni hükmün bozulmasına dair karara uyulmasına karar veren bölge adliye mahkemesinin, ilk derece mahkemesi kararının yeniden hüküm tesis edilmek suretiyle tüm hüküm ve sonuçlar ile birlikte ortadan kalkmış olduğunu dikkate almayarak, tazminatlar hakkında infazı kabil hüküm kurmadan "Davacı-karşı davalının maddi-manevi tazminata yönelik isinaf talebinin esastan reddine" şeklinde hüküm kurması yerinde görülmemiş ve kararın bozulmasını gerektirmiştir.