Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/1710 K.2021/3266

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi ve tazminatların miktarları yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise kusur belirlemesi, tazminatlar ve ziynet alacağı davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı-karşı davacı kadının reddedilen ziynet alacağı davasına yönelik temyiz dilekçesinin incelenmesinde;

Reddedilen ziynet alacağı miktarı 30.700 TL. olup, karar tarihindeki kesinlik sınırı 72.070,00 TL.'yi aşmadığından Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362/1-a maddesi gereğince temyiz sınırının altında kaldığı için kesindir. Açıklanan nedenle, davalı-karşı davacı kadının ziynet alacağına yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Tarafların boşanma davası yönünden temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece davalı-karşı davacı kadına kusur olarak yüklenilen "Kadının babasının erkeği dövme düşüncesine destek olduğu" vakıasının ispat edilemediği, ispat edilemeyen vakıanın diğer eşe kusur olarak yüklenemeyeceği, bu haliyle de boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davalı-karşı davacı kadının ağır kusurlu olduğunun anlaşılmış bulunmasına göre, tarafların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.