Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/1776 K.2021/2896

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-karşı davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Taraflar arasında görülen evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı karşılıklı boşanma davasının yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesinin 2020/298 esas - 2020/456 karar sayılı kararı davaların kabulüne karar verilerek boşanmanın ferilerine ve erkek lehine manevi tazminat ödenmesine hükmedilmiştir. Hükme karşı kadın tarafından, diğer başvuru nedenleri yanında, aleyhine hükmedilen manevi tazminat yönünden de istinaf kanun yoluna başvurulmuş ve bölge adliye mahkemesince kadının tedbir nafakası dışındaki istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Davacı-karşı davalı kadın aynı nedenlerle temyize başvurmuştur.

İlk derece mahkemesinin 2016/1105 esas - 2018/595 karar sayılı ilk kararında erkeğin manevi tazminat talebinin reddine hükmedilmiştir. Hükme karşı, erkek tarafından yapılan istinaf başvuru dilekçesinde reddedilen manevi tazminat talebi yönünden açık bir başvurusu bulunmamaktadır. Bu itibarla, erkeğin manevi tazminat talebinin reddedilmesi kadın için usuli kazanılmış hak oluşturmuştur. Bu durum gözetilmeden davalı-karşı davacı erkek lehine manevi tazminata hükmedilmesi doğru olmayıp kararın bozulmasını gerektirmiştir.